GOGBOT EnvironMental is dan ook een festival waarin multimediale kunst centraal staat die veelal geïnspireerd is door massamedia. De kunstenaar heeft in de loop der tijd een andere (economische) verhouding gekregen met reclame, film, muziek, clips en internet. De grenzen tussen kunst en massamedia zijn steeds moeilijker aan te geven. Op wat voor manieren heeft de kunstenaar tegenwoordig nog maatschappelijk belang? En is dit belang noodzakelijk? Steeds meer nadruk wordt gelegd op het bereiken van publiek via kunst(festivals) buiten de traditionele musea. Ook PLANETART heeft als doelstelling multimediale kunst toegankelijk te maken voor een breder publiek, maar worstelt tegelijkertijd met de grenzen tussen amusement en engagement. Is kunst in een andere omgeving andere kunst en maakt ze een andere indruk? Is zij toegankelijker? Zo ja, waarom is dat zo? En moet kunst als entertainment gebracht worden om haar toegankelijk te kunnen maken of mag ze ook confronterend en principieel zijn? Wat is toegankelijke kunst en heeft deze nog wel wat te zeggen? Worden mensen verrast, gaan ze anders naar de/hun werkelijkheid kijken of fungeert kunst meer als ‘brood en spelen’ met als enig doel tijdverdrijf? Mediakunst is steeds vaker interactief. Dit spreekt met name jongeren aan, maar op wat voor manier? Is kunst die met een hoop spektakel of interactie mensen trekt, zoals Architects of Air, toegankelijker dan de teksten van Mieke Gerritzen die minder mensen aanspreken en die men, fysiek gezien, op een passieve manier ondergaat? Of doen de werken in mentaal opzicht ieder op hun eigen manier iets met het publiek? Op deze en andere vragen wil GOGBOT anticiperen met het tentoonstellingsprogramma en het lezingenprogramma met debat.

gogbot.nl
14-19 september
enschede