lange post, maar zeker de moeite waard!

andernieuws.net

Andernieuws.net 2003: The Media Pool & News Portal Model
The Media Pool & News Portal Model
updated, July 7, 2003

The Media Pool & News Portal Model is an internet based model of news gathering and exhange which is meant to facilitate a special media effort for an event or campaign. The first (very limited) experiment with this model was the ‘Joburg Media’ web site, joburgmedia.net. Joburg Media provided a platform for information-exchange about the 2002 UN Johannesburg Summit on sustainable development and has now become an archive. (A report in Dutch is available).

The platform only uses ‘E-media’, such as web sites, mailing lists, newsgroups and Internet radio. These channels are already capable of transportation of text, pictures and audio material and high quality video will follow soon. This makes it possible to keep the cost low for both the initiators and everyone using the platform.
Of course the material can still be used by non-internet based media, like newspapers or radio stations.

This platform is especially useful when concers arise that an event or campaign may not get a fair share of media exposure, due to the complexity of the subject or because the subject does not appeal to the mass media. Examples are UN conferences, anti-war campaigns, aid campaigns, etc. In most cases the platform will be a temporary project, but the web site can remain as a permanent archive on the subject.

The platform is one of the tools which can be used in a general effort to build ‘new independent media’. It is not a medium itself, is not trying to re-invent the wheel and does not want to ‘compete’ in any way or replace anyone or anything. It is an independent exchange, guide and portal, for the benefit of all. It wants to safeguard the availability and accessibility of relevant news on the chosen subject, supporting both everyone producing information and everyone using or spreading information.

http://andernieuws.net/info/

Achtergrond

Veel belangrijke maatschappelijke en culturele ideeën, organisaties en evenementen komen niet of nauwelijks meer voor het voetlicht in de massamedia. En als dat wel gebeurt, is het niet zelden op een negatieve, sensatie-beluste manier. Voorbeeld: De grote demonstratie tegen de Irak-oorlog op 22 maart 2003 werd in veel media gemarginaliseerd en gecriminaliseerd.
Ook wagen de massamedia zich steeds minder aan ‘ingewikkelde onderwerpen’. Dat vraagt immers een investering, die moeilijk terug te verdienen is. Voorbeeld: De zeer belangrijke WSIS VN-conferentie over de informatiemaatschappij (10-12 dec. 2003 in Genève) werd vrijwel genegeerd in de massamedia.

Helaas hebben veel media hun traditionele rol als ‘verdedigers van de democratie’, ‘publieks-platform’ en ‘waakhond voor organisaties, bedrijfsleven en overheid’ afgelegd. Het nieuws is geen afspiegeling van wat leeft in de maatschappij. Nieuws en informatie worden steeds meer gezien als koopwaar.
Binnen de huidige wereldeconomie worden ook media-organisaties gedwongen commercieel te opereren en te concurreren. Via fusies en overnames worden steeds meer media onderdeel van een paar wereldwijde monopolies. Een goed voorbeeld van de negatieve gevolgen die globalisering met enkel commerciële motieven kan hebben: verschraling van het nieuws- en informatie-aanbod en de ontoegankelijkheid van de media voor onderwerpen waar niet aan te verdienen valt (c.q. die niet sensationeel of ‘entertaining’ zijn).

Natuurlijk moeten de massamedia herinnerd worden aan hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. En moet ook de politiek onder druk gezet worden om voorwaarden te scheppen, waardoor media minder afhankelijk kunnen worden van de commercie en er nieuwe, pluriforme en onafhankelijke media kunnen ontstaan.
Het zou bijvoorbeeld niet onlogisch zijn wanneer bepaalde media, media-kanalen of media-vormen als ‘openbare nuts-voorziening’ erkend worden en iedereen daadwerkelijk het democratisch recht krijgt ‘gehoord te worden’.

Zolang de commercialisering en monopolisering van de massamedia voortduurt, is de kans op verandering echter klein. En dat betekent eenvoudig dat er niet op de massamedia gerekend kan worden. Het is zelfs niet vanzelfsprekend dat onderwerpen van groot en wereldwijd belang (variërend van bijvoorbeeld een WTO-conferentie tot een grote hulp-actie) ook voldoende aan bod komen in de massamedia.

Dat kan maar tot één conclusie leiden: iedereen die wat te melden heeft (van minister tot activist en van ondernemer tot dakloze) kan niet langer volstaan met ‘je hand ophouden’ bij de massamedia. Iedereen met een verhaal zal ook zelf aan de slag moeten. We moeten zelf onafhankelijke media maken, verspreiden, ondersteunen en voeden met materiaal. Zoals bijvoorbeeld de Indymedia’s al zeiden: “Don’t fear the media, be the media”.

Media die weergeven wat er in de maatschappij leeft, die toegankelijk zijn voor gewone mensen. Waar ‘goed nieuws’ niet automatisch in de prullenbak verdwijnt, maar juist een middel is om mensen te interesseren en te activeren.